De Groene Afslag zet ondernemers aan het denken
‘Wij zijn het veranderhuis van Nederland’
Tekst: Frans van der Beek | Beeld: Esther Quelle
Lucas Mol is een bevlogen en inspirerend ondernemer. Hij was reclameman, had een horecabedrijf en is nu de aanjager van De Groene Afslag, een opmerkelijk duurzame enclave te midden van ’t Gooi, de pleisterplaats van menig miljonair. Hoogste tijd voor een ontmoeting met deze originele, creatieve zakenman en kunsthistoricus met een knalgroen hart.
Wie op de A1 vanuit Amsterdam afslaat naar Blaricum/Laren ziet links de Groene Afslag liggen, een oase voor wie het goed met de Aarde voorheeft. Een oud kazernegebouw is getransformeerd tot restaurant, vergaderlocatie en hotel. Alternatief, kunstzinnig en een garantie voor een glimlach. De bedenker en realisator komt eraan: floddersjaaltje en een uitgestoken hand. Lucas Mol is een leuke man, dat zie je meteen. Hij schiep deze bruisende broedplaats voor verandering eigenhandig en met groot succes. In het vegetarische restaurant veegde hij bijvoorbeeld bananenbrood van het menu (komt van te ver) en ook sinaasappelsap (we hebben appels en peren genoeg in onze boomgaard).
Groene vonk
Mol maakte al eerder furore met zijn ondergrondse duurzame woning (Mol, nietwaar?), waar zijn oude Jaguar als boekenkast aan de muur fungeerde (paste niet in zijn milieubewustzijn). Hij ontwierp dit originele perceel samen met zijn geliefde Sanne Oomen (binnenhuisarchitect). Ooit zag hij het programma Tegenlicht met als onderwerp cradle to cradle en de groene vonk sprong over. Het huis (ook wel: de molshoop) verkocht hij om zijn groene droom te realiseren: het transformeren van de aftandse kazerne tot een uniek milieumonument om consumeren om te buigen tot consuminderen.
Artistieke rafelrand
Nu is het een klein dorp met plaats voor 600 woningen waar hij zijn aspiraties kan botvieren.
“Juist hier wonen onder die rieten daken de welgestelden die ik kan helpen om hun zakenleven te verduurzamen. Dat doen we op onze eigen onnavolgbare manier. In ’t Gooi is alles aangeharkt, maar hier is het een artistieke rafelrand met high-end kunst. We mixen onze missie met een hoop lol en proberen een serieus onderwerp lichtzinnig te maken. Kijk maar eens naar de waterval van kunstenaar en ontwerper Maarten Baas die hier in de hal over beeldschermen stroomt.”
“Het is leuk om te veranderen en letterlijk en figuurlijk andere paden te bewandelen. Als je het handig en goed doet is het ook niet slecht voor je portemonnee. Met die instelling werken we hier.” De charme en overredingskracht en ook het innovatieve vermogen van Lucas Mol zorgde ervoor dat hij de financiering met een knip van zijn vingers voor elkaar kreeg.
Geen opgeheven vingertje
MoI: “Ik ben een stiekeme kakker en van origine een corpsbal, dus ik ken die wereld. Ik ben op zoek gegaan naar honderd mensen die mij vijfduizend euro wilden lenen en met die vijf ton kon ik aan de slag. Ze kregen tien procent rente. Ik zei wel: het draait niet om cash, maar je krijgt de rente uitgekeerd in de vorm van het huren van vergaderruimte. Nu is het een plek waar allerlei beslissers uit het bedrijfsleven voortdurend over de vloer komen. We hebben geen opgeheven vingertje. Wij veroordelen niet. Het is veel leuker om zonder promotie of marketing een vegan restaurant te hebben waarbij de gasten pas op weg naar huis bedenken: we hebben geen vlees gegeten. Dan doen ze dat misschien daarna ook vaker thuis.”
Zo kan het dus ook!
“Alles is extreem vervreemdend en dat maakt het voor ons bezoekers een fijne plek om te komen. Bij Van der Valk ziet alles er overal hetzelfde uit, hier is alle anders. Sommige mensen vinden het raar, maar het merendeel van onze klanten zijn progressieve en weldenkende mensen. Ze staan open voor een nieuw circulair verhaal.” Het was geen gemakkelijke route naar dit succes. Veel hobbels, want veel regelgeving die innovatie in de weg staat. Dat maakt het leven van een ondernemer die nooit subsidie wilde er niet eenvoudiger op, maar voor Mol is ieder probleem een uitdaging en iedere barricade er een om op originele wijze te slechten.
Groeibriljant
Mol: “De Groene Afslag is een groeibriljant, want als iemand op ons pad komt met een bijzonder verhaal kunnen we dat de volgende dag implementeren. We zijn het veranderhuis van Nederland. Projectontwikkelaars denken alleen aan het stapelen van stenen, maar wij leggen cement voor de gemeenschap. In een straatje hier pal tegenover wonen negen mensen die bij De Groene Afslag zijn betrokken, zoals een financier, maar ook iemand met een stroke die met een driewieler komt aanrijden en de receptie bestiert. Ik heb op deze manier veel meer vrijheid en laat zien: zo kan het dus ook! Het eten is superlekker, je levert niets in aan comfort met dertig hotelkamers die ooit kantoortjes waren die door kunstenaars zijn aangekleed. En superlekkere bedden met een superlekkere douche.”
Het complex annex dorpje is nog niet voltooid en dat zal het waarschijnlijk ook nooit zijn, want stagnatie past niet in het conceptuele denken van Lucas Mol. Een bezoek aan De Groene Afslag is een aanrader voor iedereen die op een speelse wijze verrast en geïnspireerd wil worden en daarna waarschijnlijk denkt: zal ik in mijn lifestyle ook overschakelen naar meer groen?
